Aynı makamda iki taksim dinlendiğinde belirgin farklar duyulur. Bu farklar rastgele değildir; her icracının kendi tercihlerinden oluşur.
Ayrım dört başlıkta görülür.
Birincisi ton tercihidir. Kimi icrada nefes sesi belirgin biçimde öne çıkarılır ve ses yumuşak kalır; kimisinde daha odaklı ve parlak bir ton aranır.
İkincisi süsleme yoğunluğudur. Bazı üsluplarda süsleme sık ve ayrıntılıdır, bazılarında seyrek ve seçilidir.
Üçüncüsü cümle uzunluğudur. Uzun ve kesintisiz cümleler kuran icralar da vardır, kısa ve sık nefesli olanlar da.
Dördüncüsü zamanlamadır. Kimi icra ölçüsüz bölümde bile düzenli bir akış korur, kimisi belirgin biçimde esner.
Kursiyer açısından ders şudur: üslup bir tercihtir ve bilinçli yapılır. İki üslubu aynı icrada karıştırmak tutarsızlık üretir.
Öğrenme yolu çoklu dinlemedir. Aynı makam farklı icracılardan dinlenir; ortak olan ile kişisel olan ayrılır.
Tek bir kaynaktan öğrenen kursiyer, o icracının sınırlarını da devralır.