Kursiyerlerin çoğu belirli bir eseri çalma isteğiyle gelir. Bu istek programın merkezine alınır ama sıralamayı tek başına belirlemez.
Neyde bir eserin başlangıç düzeyine uygunluğu dört ölçütle anlaşılır.
Birinci ölçüt ses alanıdır. Eser tek bir kısımda kalıyorsa uygundur; kısım değiştiren ezgiler ileriye bırakılır.
İkinci ölçüt perde sayısıdır. Az sayıda perde kullanan ve koma ayarı gerektirmeyen ezgiler öne alınır.
Üçüncü ölçüt cümle uzunluğudur. Kısa cümleli eserler, nefes denetimi henüz kurulmamış bir kursiyer için uygundur.
Dördüncü ölçüt tanıdıklıktır. Kulağın bildiği bir ezgide yanlış perde hemen fark edilir; bu, kulak denetimini doğrudan çalıştırır.
Bu ölçütlere göre ilk eserler genellikle kısa ilahiler ve dar ses alanındaki türkülerdir.
Kursiyerin istediği eser bu ölçütlere uymuyorsa hedef olarak belirlenir ve ona hazırlayan eserlerle yol kurulur.
Bu yol motivasyonu da korur; istek görmezden gelinmez, sıraya konur.