Ney icrası uzun süre notaya değil, doğrudan aktarıma dayandı. Bir öğrenci, bir icracının yanında yıllarca çalıştı ve dili böyle edindi.
Bu aktarım biçiminin üç özelliği vardır.
Birincisi taklittir. Öğrenci duyduğunu tekrar eder; açıklama sonra gelir.
İkincisi bütünlüktür. Yalnızca notalar değil, nefes yerleri, süslemeler ve zamanlama da birlikte aktarılır. Bunların hiçbiri notada tam olarak yazılamaz.
Üçüncüsü süredir. Bu yol yavaştır ama edinilen bilgi kalıcıdır.
Notanın yaygınlaşması bu düzeni tamamen değiştirmedi; tamamladı.
Bugün eserin iskeleti notadan öğrenilir, üslubu ise hâlâ dinleyerek ve taklit ederek edinilir.
Kayıt teknolojisi bu ikinci yolu belirgin biçimde kolaylaştırdı; bir öğrenci artık pek çok icracıyı dinleyebilir.
Ancak bu genişlik bir tuzak da barındırır: çok sayıda kaynağı yüzeysel dinlemek, tek kaynağı derinlemesine çalışmanın yerini tutmaz.