Tasavvuf müziğinin sözlü biçimlerinde ney, sese eşlik eder. Bu, ezgiyi olduğu gibi tekrarlamak anlamına gelmez.
Neyin dört ayrı işi vardır.
Birincisi desteklemektir; sesle birlikte ama geride ve daha düşük düzeyde.
İkincisi doldurmaktır. Sesin nefes aldığı ya da beklediği yerlerde kısa cümleler yerleştirilir.
Üçüncüsü dem tutmaktır; karar perdesi sürdürülerek sözün altına bir zemin kurulur.
Dördüncüsü susmaktır. Sözün öne çıkması gereken yerlerde ney çekilir.
Bu dördüncü madde en çok ihmal edilenidir. Sürekli çalan bir eşlik, sözün anlaşılmasını engeller.
Ölçüt basittir: söz söylenirken ney ikinci plandadır, söz durduğunda öne çıkabilir.
Doldurma cümleleri kısadır ve sesin bıraktığı perdeden başlar; bu, geçişi doğal kılar.
Eşlik çalışması tek başına yapılamaz; gerçek bir sesle ya da kayıtla yürütülür.