Bir neyde önde altı, arkada bir olmak üzere yedi delik bulunur. Bu düzen bütün ahenklerde aynıdır.
Deliklerin yerleşimi iki kısıtla belirlenir.
Birincisi akustiktir. Her deliğin konumu, kapatıldığında ve açıldığında hangi perdeyi vereceğini belirler.
İkincisi kamışın kendi yapısıdır. Boğumlar delik açılamayacak kadar serttir ve kalındır; delikler boğumlar arasındaki bölümlere açılmak zorundadır.
Bu iki kısıt her zaman aynı noktayı göstermez. Usta, akustik olarak doğru yer ile kamışın izin verdiği yer arasında bir denge kurar.
Sonuç şudur: iki ney aynı ahenkte olsa bile delik konumları tam olarak aynı olmayabilir.
Kursiyer açısından bunun anlamı, her neyin kendi entonasyon karakterine sahip olmasıdır. Bir neyde rahat çıkan bir perde diğerinde ayar ister.
Çalgı değiştirildiğinde perde alışkanlıkları yeniden kurulur; değişim sık yapılmaz.